قندیل پرس
✍️ شم شمهای صالح/ روزنامهنگار كورد – سوئدي
در سايه سيستم جهاني حاكم كه هميشه دم از پاسداري و ارزش نهادن به حقوق بشر و دموكراسي ميزند، رخدادي تراژدي و درندانه در غرب كوردستان در جريان است. در آنجا ملت كورد در راستاي دفاع از موجوديت و بقاي خويش و تحقق حقوقشان مبارزه ميكنند، در مقابل نيز تجاوز و حمله تركيه در منطقه به سطحي رسيده كه ديگر نميتوان منتظر سكوت جامعه جهاني در خصوص ممانعت و جلوگيري از حمله وحشيانه تركيه بود تا تصميم بگيرد و محكوم كند و سپس به مرحله عملي و مداخله مستقيم برسد.
غرب كوردستان تبديل به الگوي دفاعي و اميد در زمان جنگ و تخريب شده است. در آنجا كوردها با مبارزه و قرباني دادني بسيار، ستاتويي سياسي، اداري، اجتماعي، دمكراسي با تنوع فرهنگي را تاسيس كرده كه هم زنان در آن نقش اصلي را ايفا ميكنند و هم ساختار ملي و ديني و فرهنگي، اجازه يافتهاند تا آزادانه به دنبال تحقق حقوق و مطالباتشان باشند.
تنها تهديد و حمله وحشيانه تركيه نابودي مقاومت كوردها نيست بلكه امحاي كامل فرهنگ و تاريخ آنهاست. حملات نظامي تركيه در غرب كوردستان سبب شهادت و زخمي شدن صدها شهروند غيرنظامي شده كه اكثرشان زن و كودك و سالمند هستند. خانوادهها از هم پاشيده و خانه و كاشانهاشان ويران شده، اين اقدامي سيستماتيك در راستاي ترور و اخراج و تبعيد كردن است كه در نتيجه آن شهروندان كورد مجبورند خانه و كاشانهاشان را ترك كنند و با تهديد و خطر امحاي هويت مواجه باشند.
در هر كشوري، كودكان بدون ترس ميتوانند به خيابان بروند و آزادانه بازي كنند و از كودكي خود لذت ببرند و دوستان جديد پيدا كنند و توانايي و استعدادهاي خويش را بشناسند، خاطراتشان را خود ميسازند و براي هميشه ماندگار خواهد بود، اما در غرب كوردستان، كودكان مجبورند براي نجات زندگيشان، فرار كنند و خود را از بمب و توپ و فشنگ و پهبادها نجات دهند. گوشهايشان به صداي داد و فرياد و انفجار و بمباران آشناست. در واقع وارد بازي بقا و نابودي و دفاع شدهاند. آنها ياد گرفتهاند هميشه در ترس و اضطراب و خطر به سر ببرند. آنها امنيت و آرامشي را كه لايق هر كودكي است؛ تجربه نميكنند. مجبورند با واقعيت تلخ و مملو از خشونت، از دست دادن و فرار روبرو شوند. اما چرا جهان چشم بر اين وقايع تلخ بسته است؟ چرا هنوز سكوت كرده، در حاليكه جامعه در سراشيبي نابودي و تخريب است؟ بخشي از پاسخ اين سؤال، عبارت است از جنگ سرد ژئوپلتيك تركيه و جايگاه استراتژيك و عضويت اين كشور در ناتو كه همپيمان مهمي براي بسياري از كشورهاي غربي بوده و در ازاي اين ائتلاف و اتحاد، نقض حقوق بشر و قبول رژيمي بوده كه نشان داده بيش هرچيز به سلطه خود پايبند است و ارزش مينهد نه به مردم.
در ضمن بايد اين نكته را هم فراموش نكرد كه ترس از مقابله با تركيه وجود دارد. بسيار از كشورها ميترسند روابط تجاري مهمشان را از دست بدهند. اما آيا واقعا وقتي كه حيات مردم بيگناه در خطر است، اين ارزش محسوب ميشود؟ وقتي تصميم ميگيريم از چنين رخدادي چشمپوشي كنيم، در واقع در يك پروژه سكوت مشاركت كردهايم كه در صدد سركوب و خيانت به افرادي است كه براي آزادي خود ميجنگند.
حال وقت آنست كه جهان هوشيار شود، زمان آن فرارسيده تا به فرياد و صداي غرب كوردستان گوش فرادهد. بايد از رهبرانمان بخواهيم كه بيش از اين خشونت و ستم را به عنوان بخشي از عرصه ژئوپلتيك قبول نكنند. بايد خواستار محاكمه و مجازات كساني باشيم كه عليه بشريت جنايت انجام ميدهند؛ بدون توجه به اقتدار و جايگاهشان. اين اقدام تنها براي كوردها نيست، بلكه درباره تواناييهايمان جهت دفاع از همديگر در مواقع سخت و دشوار است كه اين خود بخشي از انسانيتمان است.
حائز اهميت است كه به زنان قهرمان غرب كوردستان ارج بنهيم، آناني كه در راستاي آزادي و عدالت، جان خود را نثار كردند. به خاطر توان و اراده آنها كه ستون مقاومت كوردها بودند، وضعيت سياسي و فعاليت سياسي و نظامي غرب كوردستان، وارد مرحله جديدي شده، اين زنان تنها براي حقوق خود نجنگيدهاند، بلكه مبارزه و فعاليت و قرباني شدنشان در راستاي خلق آيندهاي بهتر براي همه بوده است. لذا بايد با احترام و شكوه ياد آنها را زنده نگهداريم كه در مبارزه براي جامعهاي بهتر، جان خود را فدا كردند.
مبارزه و فعاليت زنان كورد، براي آزادي و عدالت، بخشي از مبارزه و فعاليت بزرگتر براي تحقق حقوق بشر در سراسر جهان است. در پشت مطالبه كوردستاني آزاد خواهيم ايستاد و با همديگر در راستاي تحقق حقوق زنان مبارزه خواهيم كرد. غرب كوردستان بيش از اينكه يك نقطه جغرافيايي بر روي نقشه جهان باشد؛ الگوي مقاومت و اميد و آيندهاي كه در آن مردم ميتوانند در صلح و آزادي زندگي كنند.
اين درحاليست كه چشمهايمان را بر روي مصائب و دشواريهايشان بستهايم، بايد جهان ببيند و درك كند هر روز به خاطر عدم اتخاذ موضع آنها، حيات افراد زيادي از دست ميرود و خانهاي ديگر ويران و خانوادهاي ديگر از هم ميپاشد.
