قندیل پرس
کمیته اکولوژی کجک با گرامیداشت یاد حمید مرادی که در جریان مهار آتشسوزی در کوههای «سنه» در شب ۲۵ جولای جان خود را از دست داد، اعلام کرد: «حمید مرادی جان خود را فدا کرد تا جنگلها و طبیعت میهناش نسوزد. این یک موضع بسیار شرافتمندانه و ارزشمند است.»
کمیته اکولوژی کنفدرالیسم جوامع کوردستان (کجک) در مورد آتشسوزی شب ۲۵ جولای در کوه «آویهر» در شهر «سنه» روژهلات کوردستان بیانیه کتبی صادر کرد. در بیانیه کمیته اکولوژی کجک با گرامیداشت یاد حمید مرادی، مدافع طبیعت که هنگام مهار آتشسوزی جان خود را از دست داد، آمده است: «در شب ۲۵ جولای، در نتیجه آتشسوزی در کوهستان منطقه سنه، حدود ۲۰ هکتار جنگل و اراضی پوشیده از درخت سوخت. حمید مرادی، یکی از مدافعان طبیعت کورد که برای خاموش کردن آتش به محل حادثه رفته بود، جان خود را از دست داد، در حالی که ۴ نفر نیز زخمی شدند. ما به عنوان کمیته اکولوژی کجک، به خانواده حمید مرادی تسلیت میگوییم و برای مجروحان شفای عاجل آرزو میکنیم.
در سالهای اخیر، در روژهلات، هم توسط سیاستهای دولت و هم توسط افراد و گروههای رانتخوار، بارها آتشسوزیهای جنگلی به وقوع پیوسته است. در برابر این آتشسوزیها، مدافعان طبیعت روژهلات همواره در مبارزه و مقاومت بودهاند. در این مبارزات، بسیاری از افراد بازداشت و برخی نیز جان خود را از دست دادهاند. یکی از این افراد، شریف باجور است. شریف باجور و سه تن از رفقایش، هنگام تلاش برای خاموش کردن آتش در کوههای مریوان، جان خود را از دست داده بودند. شریف باجور به نماد مبارزه زیستمحیطی روژهلات تبدیل شده است. حمید مرادی نیز در راه شریف باجور قدم گذاشت و جان خود را برای حفاظت از طبیعت کوردستان فدا کرد. امروز در حالی که بسیاری از افراد برای داشتن یک زندگی راحت میهنشان را ترک میکنند و در این راه در مرزها جان خود را از دست میدهند، حمید مرادی جان خود را فدا کرد تا جنگلها و طبیعت میهناش نسوزد. این یک موضع بسیار شرافتمندانه و ارزشمند است.
به همین دلیل، حمید مرادی را شهید مبارزه طبیعت کوردستان میدانیم. شریف باجور و حمید مرادی باید همیشه به عنوان پیشگامان مبارزه طبیعت به یاد آورده شوند. مبارزه برای محیط زیست و طبیعت، یک مبارزه میهندوستانه است. به گفته رهبر آپو، عمیقترین معنای میهندوستی، دفاع از طبیعت است. برای زنده نگه داشتن یاد حمید مرادی و شریف باجور، مبارزه طبیعت باید گسترش یابد. این مبارزه نباید به چند دوست محدود شود. طبیعت جامعه اکولوژیک باید برجسته شود. مدافعان طبیعت باید در برابر سیاستهای دولتی، سیستم سرکوبگر و سرمایه کاپیتالیستی، آب، خاک، درختان و جنگلهای خود را به صورت جمعی حفظ کرده و در خدمت جامعه دموکراتیک باشند.»
