تازه‌ها

گیلو عیسی: تا به امروز، ENKS در ساختار خودمدیریتی جای نگرفته است / ادغام نیروهای QSD در ارتش سوریه تحت فشار غیرممکن است

گیلو عیسی عضو کمیته مرکزی حزب دمکرات کورد در سوریه (پ.د.ک.س)، در مصاحبه‌ای با قندیل‌پرس تأکید کرد که نیروهای سوریه دموکراتیک (QSD) بدون شناسایی حقوق کوردها در قانون اساسی سوریه، ادغام نظامی تحت فشار را نمی‌پذیرند؛ او ادعاهای ترکیه مبنی بر حمایت اسرائیل از کوردهای سوریه را رد کرد و مذاکرات صلح اوجالان در ترکیه را عاملی برای کاهش تهدیدات علیه روژآوا دانست.

قندیل‌پرس: جایگاه و نقش ENKS در ساختار مدیریت خودمدیریتی روژآوا چگونه است؟ و ارزیابی شما درباره سرنوشت آینده نیروهای پیشمرگه روژ چیست؟

گیلو عیسی: تا به امروز، ENKS در ساختار مدیریت خودمدیریتی دموکراتیک جای نگرفته است، اما این موضوع همچنان در گفتگوها باقی مانده است. در کنفرانس ۲۶ آوریل، توافق تنها بر سر سند سیاسی صورت گرفت. سرنوشت «پیشمرگه‌های روژ» به حزب دموکرات کوردستان (PDK) در جنوب کوردستان گره خورده است؛ آن‌ها سرنوشت خود را با اقلیم کوردستان پیوند داده‌اند و تا به امروز، از جانب آن‌ها هیچ تلاش جدی برای ورود به روژآوا صورت نگرفته است.

قندیل‌پرس: آخرین وضعیت مذاکرات میان مخودمدیریتی روژآوا و دولت انتقالی سوریه چگونه است؟ به‌ویژه در مورد موضوع ادغام نیروهای سوریه دموکراتیک (QSD/SDF) در ساختار نظامی سوریه و همچنین، تهدیدهای حملات ترکیه علیه روژآوا را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

گیلو عیسی: به طور کلی وضعیت سوریه بحرانی است. دولت انتقالی یک سال را پشت سر گذاشت بدون اینکه گامی مثبت در سطح داخلی بردارد. آن‌ها تلاش می‌کنند جامعه را با فرهنگ و ایدئولوژی اسلام تندرو و به صورت تک‌بعدی اداره کنند. مقامات دمشق گفتمان نفرت‌محور علیه طیف‌های مختلف سوریه را به اوج رسانده‌اند. حاکمیت موقت دمشق تلاش می‌کند حقوق اقلیت‌ها و گروه‌ها را به طور کلی سرکوب کند و روزانه شهروندان را تهدید می‌کنند که این امر همزیستی میان طیف‌های مختلف را به خطر می‌اندازد و شکاف‌ها را آشکارتر می‌کند. خودمدیریتی و QSD در چارچوب توافق‌نامه ۱۰ مارس عمل می‌کنند تا بندهای آن را اجرایی کنند. ادغام (نیروهای نظامی) تحت فشار امکان‌پذیر نیست و نیازمند یک ذهنیت ملی است؛ شناسایی حقوق ملت کورد در سرزمین تاریخی‌شان باید طبق قانون اساسی پذیرفته شود. دولت موقت با تایید و پشتیبانی دولت ترکیه تلاش می‌کند ادغام را تحت فشار به کرسی بنشاند. در نتیجه، QSD با تکیه بر حمایت مردم ما، به تهدیدها اهمیت نمی‌دهد، چه این تهدیدها داخلی باشند و چه خارجی.

قندیل‌پرس: آمریکا و دولت انتقالی سوریه در ماه‌های اخیر عملیات‌های مشترکی را علیه داعش انجام داده‌اند. آیا این نزدیکی سیاسی و نظامی ایالات متحده با دمشق، به موقعیت نیروهای سوریه دموکراتیک (QSD) آسیب نمی‌زند؟ و آیا احتمال تغییر سیاست آمریکا و پشت کردن به کوردهای سوریه وجود دارد؟

گیلو عیسی: ما کوردها صاحب حق هستیم؛ از زمان تأسیس جمهوری سوریه، ما به دنبال حقوق و آزادی ملت خود بوده‌ایم. پیش از آنکه ائتلاف بین‌المللی وارد روژآوا شود، ما در حال مبارزه بودیم. اما هماهنگی QSD با ائتلاف، کوردها را تقویت کرد و این هماهنگی پایدار خواهد ماند. تحولات اخیر میان دولت موقت و ائتلاف بین‌المللی، موضع ائتلاف را نسبت به QSD تغییر نخواهد داد؛ هیچ نیرویی نمی‌تواند جایگزین QSD در جنگ علیه تروریسم شود، چرا که اساساً نیروی مستقر در دمشق توان مبارزه با ترور را ندارد و تروریسم همچنان در ذات آن‌ها جای دارد. دو روز پیش در منطقه تدمر، سربازان آمریکایی در داخل مراکز دولت دمشق به دست آن‌ها کشته شدند؛ آیا نباید آن‌ها ابتدا خود را از تروریسم پاکسازی کنند تا بتوانند با آن بجنگند؟

قندیل‌پرس: اخیراً هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، اظهار داشته که کوردهای سوریه به دلیل حمایت اسرائیل، در مذاکرات ادغام تعلل می ورزند. دیدگاه شما در این باره چیست؟ آیا اسرائیل، همان‌گونه که از دروزی‌ها حمایت می‌کند، از کوردهای سوریه نیز حمایت می‌کند؟

گیلو عیسی: اگر چراغ سبز اسرائیل نبود، متحدان هاکان فیدان (جبهه النصره) به دمشق نمی‌رسیدند. اما دولت ترکیه از نفوذ سیاسی، اقتصادی و نظامی اسرائیل در منطقه می‌ترسد. اسرائیل به مانعی در برابر دخالت‌های ترکیه در حاکمیت سوریه تبدیل شده است. اسرائیل به وضوح می‌گوید که از دروزی‌ها محافظت می‌کند، اما هیچ‌گاه مسئله حفاظت از کوردها را مطرح نکرده است. سیاستی که هاکان فیدان به کار می‌برد تا کوردها را «اسرائیل دوم» معرفی کند، سیاستی قدیمی و بی‌فایده است؛ آن‌ها با این سخنان می‌خواستند جهان اسلام را از کوردها دور کنند. کوردها در موضوع ادغام مردد نیستند، بلکه این دولت دمشق است که با حمایت ترکیه تردید دارد و از یک ادغام واقعی شانه خالی می‌کند.

قندیل‌پرس: برخی ناظران سیاسی بر این باورند که هدف اصلی دولت ترکیه از آغاز دوباره گفتگوهای صلح با جناب عبدالله اوجالان، کنترل خودمدیریتی روژآوا است تا مانع نزدیکی آن به اسرائیل شود و یا حتی آن را تضعیف کرده و از میان ببرد. دیدگاه شما درباره رابطه میان گفتگوهای امرالی و تحولات روژآوا چیست؟

گیلو عیسی: در اصل، دولت ترکیه از آشفتگی بی‌سابقه‌ای که در منطقه رخ داده و همچنین دخالت قدرت‌های بزرگ در این بحران می‌ترسد؛ این دخالت‌ها تغییراتی را با خود به همراه خواهد داشت. به همین دلیل، دولت ترکیه با چراغ سبز منطقه‌ای و بین‌المللی مجبور به پیشبرد پروسه صلح در شمال کوردستان و ترکیه شده است. همچنین از جانب کوردها، دیالوگ صلح با پیشگامی جناب اوجالان ادامه خواهد یافت و تمامی نیروهای کوردستانی در این گام صلح حامی اوجالان هستند. علاوه بر این، جناب اوجالان پیام‌های متعددی برای نمایندگان روژآوا ارسال کرده و در تمام آن‌ها از نیروها و مردم روژآوا حمایت کرده است. من معتقدم که فراخوان صلح و جامعه دموکراتیک، راه را بر حملات وحشیانه ارتش ترکیه علیه مردم و حاکمیت خاک روژآوا بست.

تلاش دوباره

گفتگوی اختصاصی روزنامه «ینی یاشام» با مظلوم عبدی؛ رد ادعای «تسلیم شدن» و آغاز فصل جدید مبارزه سیاسی کردها در سوریه

روزنامه ینی یاشام (Yeni Yaşam) در مصاحبه‌ای اختصاصی توسط خبرنگار خود، نزاهات دوغان (Nezahat Doğan)، …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *