قندیل پرس
مصاحبه ويژه ”قنديل پرس“ با جناب فريدون كونجريني روزنامهنگار و عضو كنگره ملي كوردستان، كنك، درباره 23مين كنگره كنك و اهداف و رهنمودها درباره اوضاع سياسي كوردستان.
فريدون كونجريني: ”اگر تركيه حل مسالمتآميز با كوردهاي شمال را قبول كند، فشارها بر ايران جهت شناسايي و اعتراف به حقوق كوردها افزايش خواهد يافت، اما تركيه هنوز حملات نظامياش را متوقف نكرده و تلاش دارد كوردها را تجزيه كند. از زمان برگزاري كنگره پكك تاكنون، بيش از 26 حمله هوايي انجام داده است“.
تركيه در تلاش است تا كوردها را از طريق اختلافات بين احزاب (شبيه اختلافات بين پكك و پارتي) و فشارهاي بينالمللي تجزيه و بين آنها اختلاف ايجاد كند. اين امر ميتواند اتحاد بين كوردها را تضيعيف كند. در عين حال فرصت جهت ايجاد اتحاد نيازمند پلتفرمهاي مشترك است.
موفقيت كوردها در شمال كوردستان ميتواند كنگره ملي را تشويق كند تا در مسير متحد كردن كليه بخشهاي كوردستان گام بردارد. براي اين كار، گفتگوي داخلي لازم است.
فريدون كونجريني، روزنامهنگار و عضو كنگره ملي كوردستان به اين نكته اشاره داشت كه، ”در تاريخ حكومت اسلامي ايران، ضعفي شبيه آنچه امروز حكومت اسلامي به خاطر اشتباهاتي كه در عراق، سوريه و لبنان از طريق گروههاي نيابتياش عليه اسرائيل و آمريكا مرتكب شده؛ وجود نداشته است. در ضمن پروژههايش در منطقه هم متوقف شدهاند. حال تنها خطر براي ايران، مرحلهاي است كه در آن كوردها تبديل به كانون اصلي گفتگوها در جهان شدهاند و اين خود بر ايران و مناطق كوردنشين شرق كوردستان تاثيرگذار است، لذا فكر ميكنم ايران هم درصدد انجام همان كاري باشد كه تركيه انجام داد“.
قنديل پرس: ديدگاه شما درخصوص برگزاري 23مين كنگره ملي كورستان چيست و موفقيت اين كنگره چه تاثيراتي بر جاي خواهد گذاشت؟
فريدون كونجريني: با تشكر از تماس و درخواست شما در خصوص ديدگاه و حضور و دركم از كنگره ملي كوردستان و آينده آن.
مشاركت بنده در 26مين سالروز تاسيس و 23مين كنفرانس كنك، به عنوان مهمان بود و فرصت سخنراني به بنده داده شد.
كنگره ملي كوردستان مجموع احزاب و سازمانهاي مختلف در زير چتر پلتفرم مشترك ملي است. گفتگوي داخلي منسجم ايجاد ميكند و مشكلات مختلف ايدئولوژي را كاهش ميدهد. با تكيه بر ديپلماسي فعال و ارتباطات جهت شناساندن و معرفي قضيه كوردها در جهان و پيشنهادهاي كنگره، قادرند توجه و حمايت سازمانهاي بينالمللي از جمله سازمان ملل را به سمت اين قضيه جلب كند.
قنديل پرس: اكثر طرفهاي كوردي از هر چهار بخش كوردستان در كنك حضور دارند و آنرا تريبون ملي خود ميدانند. علت مشاركت نكردن حزب دمكرات كوردستان چيست و چه مفهومي دارد، آيا اين به معني فاصلهگرفتن از اتحاد و همبستگي ملي نيست؟
فريدون كونجريني: عدم حضور و مشاركت حزب دمكرات كوردستان، به قضيه رياست و خانواده بارزاني و تركيه مرتبط است.
خودمحوري خانواده بارزاني، عدم مشاركت آنها و اينكه مدام از همبستگي و اتحاد هم حرف ميزنند، به اين علت است كه بلافاصله رياست هر سازماني به آنها واگذار نميشود و آنها مايل به سيستم رياست مشتركي نيستند. به قول استاد محمد امين پينجويني، زمانيكه قرار بود سال 2013 كنگره ملي در اربيل برگزار شود، از رئيس حزب دمكرات كوردستان دعوت كردند و از او خواستند تا بدون پيش شرط با ليلا زانا رياست مشتركي كنك را برعهده داشته باشد، اما او در پاسخ گفته بود كه در كنار زن نميتوانم كاري انجام دهم. پنجويني به اين نكته هم اشاره كرد كه به دليل فشارهاي تركيه اين پيشنهاد و دعوت را نپذيرفت و بنا به خواست و مطالبه تركيه هم بود كه آن كنگره برگزار نشد.
تمايزات ايدئولوژي:
پارتي بيشتر بر خط مشي ناسيوناليسم كلاسيك كوردي تكيه دارد و ارتباط نزديكي با تركيه و برخي كشورهاي غربي كه ضد مبارزات پكك بودند؛ دارد. بنابراين حضور آن در كنك ميتواند سبب از هم پاشيدگي روابطش با تركيه گردد.
استقلال راهبردي
پارتي تلاش دارد سياست محلي جنوب كوردستان را به تنهايي مديريت كند، نه از طريق پلتفرم هماهنگ كوردستاني.
قنديل پرس: در حاليكه اوضاع خاورميانه در حال تغيير است، بايد طرفهاي كورد هر چهار بخش كوردستان چه كارهايي انجام دهند و چگونه همبستگي و اتحاد خود را ايجاد كنند؟
فريدون كونجري: در مسير تحولات خاورميانه و وضعيت حساس كوردستان، بايد كوردهاي هر چهار بخش كوردستان دست كم گامهاي زير را در راستاي ايجاد همبستگي و اتحاد بردارند:
1-ارزيابي مشترك پلتفرم ملي كنگره ملي: تشكيل كنگرهاي عمومي با مشاركت همه احزاب و سازمانها از جمله، پارتي، پكك و اتحاديه ميهني و طرفها و جناحهاي اسلامي و ديگر قوات شرق و غرب كوردستان.
2- ديپلماسي پويا و ائتلاف بين دولي: حمايت جهاني: به كارگيري كنگره ملي كوردستان به عنوان الگوي اتحاد كوردها در سطح بينالملل و دادگاه بينالمللي. ائتلاف با نيروهاي صلحطلب: ارتباط گرفتن با كشورهاي اروپا و سازمانهاي حقوق بشري به منظور فشار آوردن به تركيه، ايران، عراق و سوريه.
3- اتحاد قواي داخلي:
ارتش متحد: تاسيس نيروي نظامي متحد جهت محافظت سرزمين (شبيه نيروي نظامي در غرب و جنوب كوردستان). تشكيل كميسيوني براي سازماندهي روابط بين ديگر بخشها از لحاظ اقتصادي، امنيت و فرهنگ.
قنديل پرس: پروسه صلح در تركيه و پيروزي كوردها در شمال كوردستان، چه تاثيري بر ديگر بخشهاي كوردستان خواهد داشت؟
فريدون كونجريني: بدون شك اين پروسه تاثير بسزايي بر شرق كوردستان خواهد داشت. هرچند نحوه رفتار و سياست ايران با كوردستانيان متقاوت است و ارتباط با فارس، ساختار و مجسمهاي است بدون مشاركت كوردها!؟
اگر تركيه حل مسالمتآميز با كوردهاي شمال را قبول كند، فشارها بر ايران جهت شناسايي و اعتراف به حقوق كوردها افزايش خواهد يافت، اما تركيه هنوز حملات نظامياش را متوقف نكرده و تلاش دارد كوردها را تجزيه كند. از زمان برگزاري كنگره پكك تاكنون، بيش از 26 حمله هوايي انجام داده است.
تركيه در تلاش است تا كوردها را از طريق اختلافات بين احزاب (شبيه اختلافات بين پكك و پارتي) و فشارهاي بينالمللي تجزيه و بين آنها اختلاف ايجاد كند. اين امر ميتواند اتحاد بين كوردها را تضيعيف كند. در عين حال فرصت جهت ايجاد اتحاد نيازمند پلتفرمهاي مشترك است.
موفقيت كوردها در شمال كوردستان ميتواند كنگره ملي را تشويق كند تا در مسير متحد كردن كليه بخشهاي كوردستان گام بردارد. بدين منظور، گفتگوي داخلي لازم است.
تاريخ 5 هزار ساله كوردها در راستاي حفظ سرزمين خود (شبيه انقلاب شيخ سعيد و مهاباد) نشانگر آنست كه اتحاد و همبستگي، تنها راه موفقيت است.
قنديل پرس: هدف شما از مشاركت در كنگره چه بود؟
فريدون كونجريني: هدف من اين بود كه در كنگره ملي كورستان چند درخواست را مطرح كنم، از جمله 15 درخواست و موضوع كه نيازمند آن است كنگره آنها را در دستور كار خود قرار دهد:
آموزش ملي: توسعه برنامهاي آموزشي جهت احياي انديشه اتحاد در بين جوانان و مردم عادي، همانطور كه در سخنرانيم به آن اشاره كردم، رسما در آموزشگاهها و مدارس غرب كوردستان، نوشتن و خواندن سوراني و در جنوب كوردستان كورمانجي بالايي تدريس شود تا در بيست سال آينده، نسلهاي بعدي بدون هيچ مشكلي با لهجههاي كوردي صحبت كنند.
چندين جوان در رابطه با پرونده پكك در زندانهاي پارتي به سر ميبرند از جمله در زندان بادينان و تا زمان شروع پروسه صلح، دهها نفر ديگر را بطور موقت ربودهاند.
بخشي از پيشنهادهايم عبارت بودند از:
تقويت اتحاد بين احزاب، فرهنگ، هنر و محيط زيست در جنوب و غرب، برگزاري جشنواره اتحاد كوردها در مناطق مختلف به شكلي ساليانه، خاصتا در خارج از كشور، برنامهاي رسمي جهت همكاري بين اعضاي كنك و ملت كورد، ايجاد يك شبكهاي تلويزيوني ملي و چند نكته و پيشنهاد ديگر.
قنديل پرس: نظر شما درباره مبارزان هسد و سرنوشت كوردها در غرب كوردستان در چارچوب سوريه جديد چيست؟ آيا اتحاد كوردها پس از كنفرانس ملي كوردي – كوردي در غرب كوردستان، ضمانت جايگاه و موجوديتي قانوني براي كوردها در سوريه را محقق خواهد ساخت؟
فريدون كونجريني: شايعاتي وجود دارد كه رئيس جمهور تركيه رئيس هسد را به تركيه دعوت خواهد كرد. اطلاعاتي در اينباره و اهداف آن در دست نيست اما اگر اين اتفاق بيفتد بدون شك وضعيت دشمني و سياست تركها تغيير خواهد كرد. اداره خودمديريت غرب كوردستان پس از جنگ عليه داعش، سيستمي دمكراتيك و اجتماعي است كه زنان و اقليتها در آن مشاركت دارند. اما حملات تركيه (در قالب عملياتهاي نظامي) و عدم ثبات و شفافيت رژيم دمشق، خطري بزرگ براي اين سيستم خودمديريت محسوب ميگردد. بايد روابط فرانسه و غرب كوردستان تقويت گردد؛ همانطور كه در كنفرانس ملي كوردستان مورد بحث واقع شده، اين سيستم قادر خواهد بود تشكيلاتي قوي سياسي ايجاد كند.
حمايت بينالمللي: اتحاد داخلي ميتواند حمايت كشورهايي همچون آمريكا و اتحاديه اروپا را به همراه داشته باشد. فكر ميكنم همين امر سبب گام برداشتن تركيه در مسير صلح بوده است.
قنديل پرس: پس از تضعيف ايران در منطقه، در شرق كوردستان تغيير و تحولي رخ خواهد داد؟ طرفهاي سياسي كورد در شرق كوردستان، بايد چه اقداماتي را انجام دهند؟
فريدون كونجريني: در تاريخ حكومت اسلامي ايران، ضعفي شبيه آنچه امروز حكومت اسلامي از طريق گروههاي نيابتي خود و به خاطر اشتباهاتي كه در عراق، سوريه و لبنان عليه اسرائيل و آمريكا مرتكب شده؛ وجود نداشته است. در ضمن پروژههايش در منطقه هم متوقف شدهاند.
حال تنها خطر براي ايران، مرحلهاي است كه در آن كوردها تبديل به كانون اصلي گفتگوها در جهان شدهاند و اين خود بر ايران و مناطق كوردنشين شرق كوردستان تاثيرگذار است، لذا فكر ميكنم ايران هم درصدد انجام همان كاري باشد كه تركيه انجام داد؛ وگرنه كوردها پارامتر اصلي جهت تغيير وضعيت ايران خواهند شد.
برگزاري كنفرانسي در راستاي اتحاد كوردها در ميان احزاب جهت سازماندهي تلاش فعالين سياسي و نظامي. سازماندهي سياسي به منظور تعيين اهداف مشترك و ارتباط با گروههاي مخالف ايران (اعراب خوزستان، آذريها و بلوچها) به منظور ايجاد ديواري گسترده از جنس سياست عليه رژيم ايران بود.
حفظ اتحاد داخلي، ممانعت از انشعاب احزاب از طريق گفتگوي داخلي و حمايت از انديشه استقلال دمكراتيك و تشكيل شوراهاي محلي و سازمانهاي مدني در منطقه، چراكه اختلاف بين احزاب شرق كوردستان، ميتواند سبب تضعيف اتحاد شود. با تشكر
