قندیل پرس
مصاحبه اختصاصي قنديل پرس با محمد دروسی، سردبیر، مجری و روزنامهنگار كورد:
محمد دروسی متولد 28 فوريه 1974 در چرموگ دياربكر واقع در شمال كوردستان است. وي سردبیر، مجری و روزنامهنگار كورد است كه در تلويزينهاي ميديا تيوي، روژتيوي، سترك تيوي و نوچه تيوي كار گويندگي كرده است. درویش در مصاحبه با قندیل پرس با اشاره به اینکه عبدالله اوجالان تنها رهبری است که هدفش آزادی 4 بخش کوردستان و همه کوردها است، گفت: انقلاب روژاوا نتیجه چندین دهه مبارزه رهبر آپو است.
قنديل پرس: همانطور که می دانید در ۴۵مین سال تاسیس پ.ک.ک هستیم، به نظر شما حزب کارگران کوردستان تا چه اندازه توانسته در پیشبرد جنبش آزادیخواهی ملت کورد قدم بردارد؟
محمد دروسی: برای پاسخ به این سوال باید به روند قبل از پ.ک.ک نگاه کرد. به خصوص كه در شمال كوردستان و تركيه چیزی به نام کورد و کوردایتی باقی نمانده بود. مبارزات موجود هم بسيار اندك و جزئی بود. دولت ترك با سياست ويژه اميد و آرزوي كوردها را نابود كرده بود. جز یک جغرافیای محدود، كوردها شرم داشتند كه بگويند ما كوردیم. باور عقب مانده بودن “کورد و کوردایتی” را به مردم تحمیل کرده بود. ابتدا، ارمنیها و سریانیها را قتل عام کردند. با رخدادهاي 7-6 آوريل 1954، به موجوديت و نقش رميها پايان داد. پس از اينها نوبت كوردها رسيده بود. در آن مقطع دولت ترک چنين تفكري در سر داشت. ”ما ارمنيها و سريانيها را قتلعام كرديم، اموال رومیها و یهودیان را مصادره کردیم، تنها كوردها ماندهاند. كوردها را نيز نابود ميكنيم و پروژه دولت – ملت ترك را به اجرا درخواهيم آورد“. رهبرآپو و پ.ك.ك در چنين شرایطی ظهور كردند. نقشه نابودي كوردها را از بين بردند. کوردها از بستر مرگ بلند کردند. کورد روشنفکر، مسئول و مبارز به وجود آورد. انقلاب شناختی، فرهنگی و اجتماعي را بوجود آورد. اين انقلاب تاثيرات زيادي بر ديگر بخشها گذاشت. البته بیشترین تاثير را در شمال كوردستان داشت. اگر مبارزات رهبر آپو و پكك نبود، اكنون در تركيه و شمال كوردستان چيزي به نام كورد و كوردستان وجود نداشت. آنچه هم كه وجود داشت مثل محمد متينر، اورهان ميراوغلو و ابراهيم تاتليسس بودند….
قنديل پرس: تاریخ پ.ک.ک پر از اتفاق است و این حزب در طول حیات خویش با موانع و مشکلات زیادی روبرو شده است، به نظر شما چالشهای اساسی این حزب در این مقطع تاریخی کدامند؟
محمد دروسی: پ.ك.ك از بدو تاسيس تاكنون متوجه حملات زیادی بوده است. حتي ميتوان گفت قبل از تاسيس هم با حملات متعددي دست و پنجه نرم كرده است. هدف اصلي كودتا 12 سپتامبر، مبارزه عليه پكك است. با اين كودتا خواستند جلوي پ.ك.ك را قبل از قوي شدنش، بگيرند. دقت كنيد كودتاچيان بزرگترين حملات را عليه اعضا و كادرهاي پ.ك.ك انجام دادند. همه كادرهاي دستگيرشده پ.ك.ك را به دياربكر منتقل كردند. اين يك گام ويژه است. اين كار را عليه گروه وسازمانهاي ديگر انجام ندادند. اما اعضاي پ.ك.ك را در دياربكر گردآوري كردند. زندان دياربكر را به عنوان آزمايشگاه ازبين بردن پ.ك.ك انتخاب كردند. اما زندانيان پ.ك.ك با مقاومت تاريخي خود اين نقشه را برآب كردند. در طول تاريخ بارها عليه پكك حملات بزرگي صورت گرفته است. دولت ترك نيروهاي پارتي را در جنوب كوردستان عليه پ.ك.ك به كار گرفت. هنوز هم به اين سياست خود ادامه ميدهد. اما بزرگترين حمله عليه پ.ک.ك، توطئه بينالمللي عليه رهبر آپو بود. عليرغم اينكه پ.ك.ك هيچ حمله و مبارزهاي عليه آمريكا و نيروهاي ائتلاف انجام نداده بود، اما آنها در راستاي منافع خود توطئه را طراحي كردند. رهبر آپو را دستگير و تحويل تركيه دادند. نخستوزير وقت تركيه بلند اجويت با اين جمله كه ”به خدا ما نميدانيم كه آمريكا چرا اوجالان را به ما تحويل داد“، اعلام کرد آنها هیچ نقشی در دستگیری رهبر آپو نداشته اند. نيروهاي بينالمللي خواستند تا سرعت و خط آزاديخواهي پ.ك.ك را از بین ببرند. اما رهبر آپو در زندان امرالي و در ميان وضعيت و شرایط وخيم و نامناسب، اين نقشه را از بين برد. پ.ك.ك را به جنبش ميليوني تغيير داد و آنرا تبديل به بازيگر اصلي در خاورميانه و انقلاب روژاوا كرد.
قنديل پرس: فداکاری نیروهای پ.ک.ک در روژآوا در شکست تروریستهای داعش فراموش نشدنی است، به نظر شما پ.ک.ک تا چه حد توانسته در ایجاد خودمدیریتی روژآوا کمک کند؟
محمد دروسی: انقلاب روژاوا نتیجه چندین دهه مبارزه رهبر آپو است. رهبر آپو قبل از اسارت در سوريه و غرب كوردستان فعاليت داشته است. با تك تك خانوادهها ملاقات كرده است. ريشه و ستونهاي انقلاب را بنیاد نهاد. اگر در روژاوا با هرکسی صحبت کنید، خودشان به نقش و تأثیر رهبر آپو و پ.ک.ک در انقلاب روژاوا اشاره می کنند. اين موضوع نه تنها كوردهاي روژاوا، بلكه اعراب و ديگر ملتهاي موجود در منطقه هم به آن اذعان دارند. لذا در شداد، ديرالزور، رقه تا طبقا و منبج، مطالبه جهت آزادي رهبر آپو سر داده ميشود.
قنديل پرس: احزاب زيادي در هر چهار بخش كوردستان فعاليت داشتهاند و در حال مبارزهاند اگر ما با نگاهي مقايسهاي به اين موضوع بنگريم، به نظر شما نكات متمايز پ.ك.ك نسبت به ديگر احزاب کورد چيست؟
محمد دروسی: هيچ حزب و سازماني جز پ.ك.ك قادر نبوده براي هر چهار بخش كوردستان مبارزه و فعاليت كند. اگر هم باشد بنده اطلاعي ندارم و نديدهام. رهبر آپو تنها رهبری است که آزادی 4 بخش کوردستان و همه کوردها را هدف قرار داده است. تنها يك سازمان اين كار را كرده آنهم پ.ك.ك است. تنها حزبي كه از هر چهار بخش گريلا دارد، پ.ك.ك است. مرزهايي كه اشغالگران در مغز ما ايجاد كرده بودند، در نتيجه فعاليت و مبارزات پ.ك.ك تكه تكه شدند. با پ.ك.ك، ایده ملی در باکور، باشور، روژآوا و روژهلات کوردستان ظهور كرد. كوردهاي باکور، باشور، روژآوا و روژهلات کوردستان، در صفوف پ.ك.ك جنگيدهاند و شهيد شدهاند. همچنين كوردهاي شرق كوردستان در ديگر بخشها جنگيدهاند و شهيد شدهاند. به همين طريق نيز كوردهاي غرب كوردستان، شمال و جنوب در شرق كوردستان جنگيده و شهيد شدهاند. در حال حاضر نيز در زاپ، متينا، آواشين و ديگر ميادين جنگ، از هر چهار بخش كوردستان، افرادي در حال جنگيدن هستند. مقايسه كردن پ.ك.ك با ديگر احزاب و سازمانها اشتباه است. نكته مهم ديگر اينكه تمايز پكك از ديگر احزاب را مشخص ميكند، رفتار پ.ك.ك با زن است. پ.ك.ك زنان كورد را از داخل خانه خارج كرد. زن را داراي قدرت و ارتش كرد. اگر اكنون در هر چهار بخش كوردستان و جهان شعار زن، زندگي، آزادي سرداده ميشود، علت آن مبارزه رهبر آپو و پ.ك.ك است. تمايزات و تفاوتهاي پ.ك.ك با سایر احزاب کورد بی شمار است.
تفاوت دیگر پ.ک.ک با سایر احزاب اینست که پ.ک.ک توانست ناسیونالیسم کوردی را متفاوت از سایر احزاب ترویج دهد. كل كوردها را با ديدگاههاي مختلف زير چتر خود گرفت. به غير از پ.ك.ك، در ميان هيچ حزب ديگري كسي را نميتوان با افكار و دين و مذهب متفاوت يافت. از اين لحاظ هم ميتوان گفت كه پ.ك.ك چتري است براي خلق كوردستان با مذاهب و اديان مختلف.
قنديل پرس:به نظر شما پ.ک.ک در 45 سال گذشته تا چه اندازه به شعار خود ” مبارزه علیه مدرنیته سرمایهداری” پایبند بوده و تا چه اندازه در تحقق این شعار موفق بوده است؟
محمد دروسی: پ.ك.ك بهترين سازمانی است كه براي آزادي كوردها میجنگد. آزادي كوردها را در اولويت قرار داده است. همچنین یک پارادایم آزادی خواهانه دارد. در مقابل نظام سرمایه داری، مدرنتيه دمكراتيك را اساس كار خود قرار ميدهد. آزادی را براي تمامي خلقها میخواهد. لذا اكنون از سودان تا برزيل، از هندوستان تا بنگلادش و تا كلمبيا و اتريش، مورد توجه همه است. در هر چهار سوي جهان صدها نفر به عضويت پ.ك.ك درآمدهاند. بنده خود در اروپا شاهد اين روند هستم. دهها تن از سراسر جهان به پ.ك.ك ملحق شده و مبارزات آزادي را انجام ميدهند. لذا به نظرمن اگر بگوییم پ.ك.ك یک جنبش بشردوستانه است، بدون شك اشتباه نكردهايم.
