گفت‌وگو با دکتر عبدالکریم عمر: تلاش‌های اداره خودگردان برای ارتقای جایگاه سیاسی و دیپلماتیک

اداره خودگردان سوریه با تعاملات گسترده و منظم با دولت‌ها و پارلمان‌های اروپایی، به دنبال تقویت روابط و درک متقابل با این کشورها است. این دیدارها با هدف ایجاد همکاری‌های مشترک و تبادل تجربیات سودمند برای طرفین برگزار می‌شود و به ارتقای جایگاه بین‌المللی اداره خودگردان کمک شایانی می‌کند.

در این دیدارها، اداره خودگردان ضمن روشن‌سازی مواضع خود در قبال مسائل منطقه‌ای و جهانی، به دنبال جلب حمایت بین‌المللی برای طرح‌ها و برنامه‌های خود است. همچنین، فرصت‌هایی برای گسترش همکاری‌های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی فراهم می‌شود که در نهایت به ایجاد ثبات و توسعه در مناطق تحت اداره خودگردان منجر خواهد شد.

دکتر عبدالکریم عمر، نماینده روابط خارجی اداره خودگردان، در گفت‌وگو با قندیل پرس، به تشریح جزئیات این دیدارها و تلاش‌های اداره خودگردان برای تقویت جایگاه سیاسی خود در منطقه و کسب رسمیت بین‌المللی پرداخت.

شما روابط اداره خودگردان دموکراتیک با کشورهای اروپایی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

با اعلام اداره خودگردان دموکراتیک در سه کانتون روژآوای کوردستان، از ژانویه 2014، روابط خود را با کشورهای اروپایی آغاز کردیم.

ما برای تقویت این روابط، چندین نمایندگی در اروپا افتتاح کردیم و از آن زمان تاکنون، این ارتباطات مستمر بوده است. دیپلماسی ما در خودمدیریتی بر دو پایه استوار است:
•  دیپلماسی رسمی: تعامل با دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی.
•  دیپلماسی اجتماعی: ارتباط با افکار عمومی و رسانه‌ها.

در حوزه دیپلماسی رسمی، روابط ما با وزارت خارجه همه کشورهای عربی در بالاترین سطح قرار دارد. همچنین، با سازمان ملل متحد در ژنو و وزارت خارجه اتحادیه اروپا نیز ارتباط مستقیم داریم.

اما دیپلماسی اجتماعی برای ما از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. زیرا دولت‌ها روابط خود را بر اساس منافع مشترک بنا می‌کنند و گاهی این منافع با منافع ما همسو نیست. به همین دلیل، ما بر روی ایجاد ارتباط با مردم، شهرداری‌ها، دانشگاه‌ها و اتحادیه‌های کشورهای مختلف تمرکز کرده‌ایم. از این طریق، روابط گسترده‌ای با همه کشورهای اروپایی برقرار شده است.

بزرگترین دستاوردهای خودمدیریتی در ارتباط با کشورهای اروپایی چه بوده است؟

خودمدیریتی دموکراتیک در سه کانتون روژآوای کوردستان، پس از مبارزه طولانی علیه تروریسم و داعش که از کوبانی آغاز شد و در باغوز به پایان رسید، به عنوان مهم‌ترین بازیگر در مبارزه با داعش شناخته شد. ما با تمام کشورهای اروپایی در این باره گفتگو کردیم و دیدگاه‌های خود را در مورد خودمدیریتی، دستاوردهای آن و نقش زنان در مبارزه با تروریسم و ساختن خودمدیریتی با آنها در میان گذاشتیم.

در این ارتباطات، ما به اروپا نشان دادیم که خودمدیریتی یک پروژه دموکراتیک است و می‌خواهیم الگویی برای تمام مردم سوریه باشد. همچنین، ما طرحی برای آینده‌ای دموکراتیک برای سوریه ارائه کردیم که در آن، مشکل کوردها و سایر اقوام حل شود.

یکی از دستاوردهای مهم ما، مبارزه مشترک علیه تروریسم و شکست دادن داعش به عنوان یک دولت بود. اما داعش به عنوان یک ایدئولوژی و تفکر همچنان وجود دارد و هزاران شبه‌نظامی و خانواده آنها در اردوگاه‌ها نگهداری می‌شوند. این مسئله یک مشکل بین‌المللی است و نیازمند همکاری بین‌المللی است.

ما به کشورهای اروپایی گفتیم که مبارزه با تروریسم تنها با اقدامات نظامی امکان‌پذیر نیست و برای ریشه‌کن کردن تروریسم، جامعه بین‌المللی به ویژه اروپا باید از خودمدیریتی در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی و نظامی حمایت کند. با حل بحران سوریه، ما می‌توانیم تروریسم را شکست دهیم و سرزمین‌های اشغالی سوریه را آزاد کنیم.

چگونه می‌توان مشکلات مرتبط با روابط با کشورهای اروپایی را برطرف کرد؟

ما با کشورهای عضو اتحادیه اروپا مشکلات بزرگی داریم که به‌طور آشکار بیان نمی‌شوند. با این حال، روابط ما با تمام کشورهای اروپایی و اتحادیه اروپا به سطح خوبی رسیده است. نشست‌های مکرری بین ما برگزار می‌شود و ما در مبارزه با تروریسم با هم متحد هستیم. با این وجود، برخی حساسیت‌ها و واکنش‌های آلرژیک وجود دارد.

از آنجایی که ترکیه یکی از اعضای ناتو است، گاهی اوقات برخی کشورهای اروپایی به‌طور رسمی به ما واکنش آلرژیک نشان می‌دهند. برخی دیگر نیز به رژیم دمشق حساسیت نشان می‌دهند و این حساسیت را به ما منتقل می‌کنند. با این حال، تعامل ما با آنها به‌عنوان یک سپر دفاعی و مدیریت موثر در برابر تروریسم عمل کرده است. تمام کشورهای اروپایی، جامعه اروپا و جهان به کوردها و خودمدیریتی که نقش بسیار مهمی در نابودی داعش داشته است، بدهکار هستند. ما نیز تهدید جدی از سوی داعش بودیم. هنوز هم داعش در منطقه حضور دارد و قوی است.
همان‌طور که قبلاً گفتم، هزاران جنگجوی داعش در زندان‌ها هستند و هزاران خانواده آنها نزد ما هستند. این موضوع مورد پذیرش همه ۵۵ کشور، از جمله همه کشورهای اروپایی است.

بنابراین، این تعامل به‌عنوان یک سپر دفاعی ادامه دارد و ما مانع بزرگی در روابط خود نمی‌بینیم. در واقع، ما می‌خواهیم این روابط را عمیق‌تر کنیم، به‌ویژه از طریق روابط دوستانه و برادرانه بین شهرداری‌ها، دانشگاه‌ها، رسانه‌ها و افکار عمومی. ما این موضوع را بسیار مهم می‌دانیم و اروپا فرصت بزرگی را پیش روی ما قرار داده است. حتی کشورهایی که به‌طور رسمی به ترکیه حساسیت نشان می‌دهند، مانعی بر سر راه دیپلماسی ما ایجاد نمی‌کنند. بنابراین، فرصتی پیش روی ما قرار گرفته است و ما برای پاسخگویی به مبارزاتی که در منطقه انجام می‌شود، تلاش می‌کنیم.

انتظارات خودمدیریتی از کشورهای اروپایی در مورد بحران سوریه و آینده این کشور چیست؟

آنچه ما از کشورهای اروپایی و به طور کلی از جامعه بین‌المللی می‌خواهیم، این است که مسئله سوریه نادیده گرفته نشود. پس از بحران روسیه و اوکراین و اکنون بحران اسرائیل و حماس، این مسئله در اولویت آنها قرار گرفته و مسئله سوریه به حاشیه رانده شده است. این چیزی است که ما می‌بینیم و نباید اتفاق بیفتد، به خصوص کشورهای اروپایی که مسئولیت خود را در حل مسئله سوریه نادیده گرفته و این مسئله را به گروه آستانه واگذار کرده‌اند. روسیه، ایران و ترکیه که بخشی از مشکل سوریه هستند، نمی‌توانند این مشکل را حل کنند. به همین دلیل، ما می‌خواهیم جامعه بین‌المللی به مسئله سوریه اهمیت دهد و نقش مهمی در حل این مشکل ایفا کند. زیرا تروریسمی که ما از آن صحبت می‌کنیم، کل جهان را تهدید می‌کند. چند روز پیش نیز یک عملیات تروریستی در المیا انجام شد، یعنی تروریسم به هم مرتبط است و تا زمانی که مسئله سوریه حل نشود، تروریسم پایان نمی‌یابد. به همین دلیل ما می‌خواهیم نقش ایفا کنیم، یعنی از یک سو از خودمدیریتی شمال و شرق سوریه حمایت کنیم و از نظر سیاسی و اقتصادی از نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) حمایت کنیم تا با سلول‌های نهفته داعش مبارزه کند، از سوی دیگر، به ترکیه فشار بیاوریم تا حملات خود به شمال و شرق سوریه را متوقف کند، زیرا این حملات تأثیر منفی بر مردم شمال و شرق سوریه از نظر اقتصادی و امنیتی داشته و باعث مهاجرت شده است. این مهاجران به سمت اروپا می‌روند. از سوی دیگر، هنگامی که ساکنان شمال و شرق سوریه تحت تهدید ترکیه قرار می‌گیرند، داعش خود را بازسازی می‌کند و دوباره فعال می‌شود. بنابراین، آنچه مورد نظر است این است که کشورهای اروپایی به خودمدیریتی کمک کنند، اولاً حملات ترکیه را متوقف کنند و ثانیاً در حل مسئله سوریه نقش ایفا کنند تا بتوانیم با کمک آنها سوریه جدیدی که دموکراتیک و غیرمتمرکز باشد، بسازیم. با این کار ثبات ایجاد می‌شود و می‌توانیم تروریسم داعش را پایان دهیم.

در این سال‌ها بیشترین ارتباط با کدام کشورها برقرار شده است؟

روابط و ارتباطات ما با تمام کشورهای اروپایی و به‌ویژه آن‌هایی که به مسئله سوریه علاقه‌مند هستند، مانند بریتانیا، فرانسه، آلمان، کشورهای اسکاندیناوی، سوئیس، اتریش و ایتالیا برقرار است. این روابط در سطوح مختلف از جمله وزارت خارجه، سیاستمداران، نمایندگان مجلس، احزاب سیاسی و حتی در سطح اجتماعی برقرار است و به سطح خوبی رسیده است. با این حال، به عنوان یک اداره خودگردان، ما در زمینه دیپلماسی و گسترش روابط با کشورهای همسایه و جهان عرب، کمبودهایی داریم. ما به این موضوع اهمیت زیادی می‌دهیم و مسئولیت آن را نیز بر عهده می‌گیریم. از طرفی خودمان و از طرفی دیگر کشورهای دیگر به دلیل مسائل مختلف با احتیاط با ما برخورد می‌کنند. اما ما باید تلاش بیشتری کنیم، زیرا بخشی از خاورمیانه و بخشی از جهان عرب هستیم. باید روابط بین ما و آن‌ها به سطحی برسد که ما می‌خواهیم. آن‌ها باید ما و پروژه‌هایمان را بشناسند و بدانند که این پروژه‌ها برای تجزیه سوریه نیست، بلکه برای ساختن سوریه‌ای جدید به همراه تمام مردم سوریه است.  سوریه‌ای جدید که می‌خواهیم، دموکراتیک و فدرال باشد. ما می‌خواهیم کشورهای عربی نقش اصلی را در حل بحران سوریه ایفا کنند، زیرا متأسفانه آن‌ها این نقش را به گروه آستانه واگذار کرده‌اند و گروه آستانه بخشی از مشکل سوریه است که نمی‌خواهد این مشکل حل شود. آن‌ها با دخالت خود، بحران سوریه را عمیق‌تر می‌کنند و اجازه حل آن را نمی‌دهند. بنابراین، ما می‌خواهیم روابطمان با آن‌ها در سطح بالایی باشد تا بتوانیم با هم برای حل بحران سوریه تلاش کنیم. از طریق روابطمان با آن‌ها می‌توانیم نقش مهمی در حل بحران سوریه ایفا کنیم.