قندیل پرس
✍ د. کامران متین
هیئت تحریریه روزنامه «والستریت جورنال» در سرمقاله دیروز خود نوشته که نتانیاهو «اهرم فشار» ترامپ علیه ایران است. این استدلال به صحت این گمانهزنیها قوت میبخشد که درزهای خبری اخیر درباره حمله یکجانبه اسرائیل به تاسیسات هستهای ایران و ممانعت ادعایی آمریکا از آن بخشی از یک برنامه حساب شده از سوی آمریکاست تا با ارعاب ج.ا. امتیازات بیشتری در مذاکرات هستهای کسب کنند.
اگر این را در کنار آتش بس یکجانبه آمریکا با حوثیها، مذاکرات مخفی ویتکاف با حماس، مغازله ترامپ با اردوغان همزمان تنش جدی اسرائیل و ترکیه در سوریه، ملاقات ترامپ با جولانی و عدم بازدید ترامپ ازاسرائیل در مسافرت اخیرش به منطقه قرار دهیم میشود دید که آمریکای ترامپ دیگر نیروی نیابتی دوفاکتوی اسرائیل نیست.
شاید نتانیاهو برای کسب حمایت آمریکا در قبال ایران مجبور شود در جنگ غزه کوتاه بیاید تا حمایت ضمنی کشورهای عربی را هم در صورت درگیری با ج.ا. داشته باشد. اما برای این کار پیشتر باید اعضای راست افراطی کابینهاشرا از بزرگتر بودن اهمیت مقابله با برنامه هستهای ج.ا. از لزوم تکمیل نسلکشی در غزه قانع کند، که کار چندان سادهای نیست.
در عرض کمتر از چند ماه اسرائیل از احساس فعال ما یشاء بودن در خاورمیانه با معنی واقعی جایگاه محدود خود در استراتژی «ماگا» (MAGA ) [آمریکا اول!] روبرو شده است.
اکنون با فرض احتمال وقوع یک توافق هستهای بین ایران و آمریکا که از نظر اسرائیل نامطلوب است پرسش اساسی این خواهد بود آیا نتانیاهو ریسک خشمگین کردن ترامپ و حمله به ایران بدون چراغسبز ترامپ را خواهد پذیرفت؟
