قندیل پرس
✍ ریوار آبدانان ــ عضو شورای رهبری حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک)
در چهلم جانباختگان خیزش دیماه، یاد آن عزیزان را گرامی میدارم. بیگمان خون اینهمه جانباختهی راه آزادی، وجدانهای بیدار را در تداوم مبارزه علیه دیکتاتوری جمهوری اسلامی مصممتر خواهد نمود.
با اینکه مردم کورد ایلام و کرماشان و دیگر مناطق زاگرس انتظار داشتند که در چهلم جانباختگان خیزش دیماه، بیانیهای از طرف احزاب کورد در راستای «اعتصاب سرتاسری» منتشر شود، متاسفانه این انتظارشان بیپاسخ ماند! بهرغم تلاشهایی که حزبمان پژاک در این راستا انجام داد، سایر احزاب به اجماعی در این زمینه دست نیافتند و نهایتا سیاستی منفعلانه در پی گرفتند و بیانهای جمعی صادر نشد. کشتاری گسترده در سطح نسلکشی (ژینوساید) در کرماشان، ایلام و دیگر مناطق زاگرس و ایران صورت گرفته که بازتابی جهانی پیدا کرده. بیاعتنایی و بیاقدامی در قبال چنین ژینوسایدی با هیچ بهانهای و از طرف هیچ شخص و نهادی قابل توجیه نیست.
سکوت سازمانها و نهادهای سیاسی هر چهاربخش کوردستان در قبال کشتار جمعی کوردهای کرماشان و ایلام و انفعالشان در مقابل دیکتاتوری جمهوری اسلامی، نشانگر افول ارزشهای اخلاقی و وجدانی در فضای سیاسی کوردستان است. استانداردهای دوگانه و تبعیضآمیزی در سیاست احزاب کورد وجود دارد و یک نظام ارزشگذاری طبقاتی (کاست) بر فضای سیاسی کوردستان حاکم است. بهطوری که به قول بسیاری از مردم منتقد ایلامی و کرماشانی، گویی کوردهای برخی مناطق خونشان رنگینتر و ارزشمندتر است و قتلعام برخی کوردها نیز امری عادی و پیشپاافتاده میباشد!!
اینجاست که چنین پرسشی به ذهن میرسد: شما سازمانهای منفعل کورد که توانایی پاسخگویی به کمترین خواست ملت کورد را ندارید و در سکوتی قبرستانوار بهسر میبرید، آیا بهتر نیست در موجودیت خودتان بازنگری کنید و با کنارهگیریتان از عرصهی سیاست، دستکم جامعهی کورد را از اینهمه غوغاسالاری و عوامفریبی حزبی که نزدیک به یک قرن است گریبان این ملت را گرفته رها کنید؟!
