قندیل پرس
زاگروس هیوا، سخنگوی ک.ج.ک، در گفتگویی ویژه با سایت شارپرس، موضع پ.ک.ک را درباره شرایط جاری در ترکیه که به عنوان “پروسه صلح” مطرح شده است، تشریح کرد.
او در پاسخ به تبلیغاتی که میگویند پ.ک.ک مانع پیشرفت پروسه صلح در ترکیه است، گفت: «پ.ک.ک هرگز مانعی بر سر راه صلح نبوده و همیشه تلاش کرده تا این روند را تسهیل کند و فداکاریهای زیادی نشان داده است. تاکنون ۱۱ بار بهصورت یکطرفه آتشبس اعلام کرده و دو بار نیز نیروهای خود را از خاک ترکیه و شمال کوردستان خارج کرده است. با این حال، ترکیه حتی یک بار هم آتشبس اعلام نکرده و موجودیت کوردها را نیز انکار کرده است.»
زاگروس ادامه داد که اردوغان به کوردستان “ترورستان” میگوید و در مجلس ترکیه همچنان زبان کوردی به عنوان “زبان ناشناخته” تلقی میشود. او تاکید کرد که پ.ک.ک مانع برقراری صلح نیست، بلکه مانع از اجرای سیاستهای حذف و انکار نژادی، سیاسی و فرهنگی علیه ملت کورد است که توسط ترکیه در شمال کوردستان و سراسر خاورمیانه اعمال میشود.
سخنگوی ک.ج.ک با تاکید بر اینکه صلح، گزینه نخست پ.ک.ک است و این سازمان همواره در راستای دستیابی به آن، مبارزات دموکراتیک، سیاسی و مسالمتآمیز انجام داده، افزود: «تنها راهحل ترکیه برای مسئله کوردها، انکار هویت و موجودیت آنهاست، که این نیز با استفاده از ابزارهایی چون نسلکشی، ترور، زندانیکردن و شکنجه اجرا میشود.»
وی ادامه داد: «زمانی که یک دولت فاشیست هیچ فضای آزادی برای کوردها باقی نمیگذارد و حتی تلاش میکند اراده آنها را در زندان دیاربکر بشکند، اعتصاب غذا و روزه تا سرحد مرگ، اولین پاسخ کادرهای پیشرو پ.ک.ک به این سیاست بود.»
در خصوص دیدگاه پ.ک.ک درباره گفتگوهای کنونی ترکیه، زاگروس هیوا گفت: «هماکنون نه تنها در ترکیه و شمال کوردستان، بلکه در دیگر بخشهای کوردستان نیز گفتگوهایی درباره صلح جریان دارد. سخنان باغچلی در واقع اذعان به انزوای رهبر آپو و نقض حق امید به عنوان یک حق جهانی از سوی دولت ترکیه است. باغچلی بهطور غیرمستقیم به جنایات دولت اعتراف کرد و بدون هماهنگی چنین موضوعی را مطرح نمیکند.»
زاگروس به این نکته نیز اشاره کرد که اردوغان در روابط خارجی خود اکنون تنها به محمد شیاع السودانی و مسعود بارزانی تکیه کرده است. او گفت: «روابط اردوغان با این دو، تنها بر اساس ضدیت با کوردها شکل گرفته است.»
زاگروس افزود: «جنگ کنونی در خاورمیانه، بهویژه میان اسرائیل و آمریکا از یک سو و حماس و حزبالله از سوی دیگر، ترکیه را نگران کرده است. شاید اردوغان و دولت باغچلی به منظور منحرف کردن اذهان عمومی، این ادعا را مطرح میکنند که اسرائیل قصد حمله به ترکیه را دارد و همه طرفها در ترکیه باید در برابر آن متحد شوند، اما در واقع ترکیه نگران حمله اسرائیل نیست.»
او معتقد است: «ترکیه، اسرائیل و حزب دموکرات کوردستان، یک نقشه جامع و هماهنگ دارند و سیاستهایشان مکمل یکدیگر است. در این جنگ، ترکیه عملاً حامی اسرائیل است و فقط در ظاهر از حماس حمایت میکند؛ ترکیه با زبان به اسرائیل دشنام میدهد و در عین حال با چشم هم میگوید بیا.»
زاگروس در خصوص شروط پ.ک.ک برای صلح، از نظر سیاسی، نظامی و قانونی، گفت: «اگر ترکیه قصد صلح دارد و میخواهد رهبر آپو نقشی ایفا کند، باید او را آزاد کند و سلامت و امنیت وی را تضمین کند و اجازه فعالیت آزاد به او داده شود. اینها ابتداییترین شروط برای مذاکره هستند. پس از آن، نقشه راهی برای دستیابی به راهحل ارائه خواهد شد.»
او در مورد درخواست خلعسلاح پ.ک.ک گفت: «ترکیه خواستار خلعسلاح پ.ک.ک شده، در حالی که خود ترکیه سلاحهایش را که علیه کوردها به کار میگیرد، زمین نگذاشته است. ترکیه میگوید سلاحهایتان را زمین بگذارید تا هرطور که بخواهم با شما رفتار کنم. اگر قرار است خلعسلاح مطرح شود، ترکیه نیز باید خلعسلاح شود و دیگر لشکرکشی نکند و مردم را در جنوب و غرب کوردستان نکشد. از یک سو خواستار زمینگذاشتن سلاحهاست و از سوی دیگر نانواخانهها را در غرب کوردستان بمباران میکند. چطور میتوان در چنین وضعیتی سلاحها را زمین گذاشت؟»
زاگروس در بخش دیگری از سخنانش درباره تصمیم پ.ک.ک برای پروسه صلح گفت: «جنبش آزادیخواهی کوردستان، رهبر آپو را به عنوان مذاکرهکننده اصلی تعیین کرده است. اگر ترکیه قصد حل مسئله را داشته باشد، باید با وی ملاقات کرده و او را از انزوای فعلی رهایی دهد. از لحاظ قانونی و حقوقی نیز، باید شرایطی را فراهم کند که رهبر آپو بتواند با افکار عمومی ترکیه، کوردستان، جهان و تمامی جنبش آزادیخواه کوردستان گفتگو کرده و درباره صلح تصمیمگیری کنند.»
در پایان، زاگروس در مورد نقش طرفهای سیاسی در جنوب کوردستان در پروسه صلح گفت: «اگر جنوب کوردستان خواستار مشارکت و ایفای نقش در پروسه صلح است، باید پیش از هر چیز، علیه اشغالگری ترکیه در خاکش موضعگیری کند، سکوت در برابر کشتار شهروندان را بشکند و در برابر غارت منابع زیرزمینی و اقتصاد کوردستان ساکت نباشد.»
او در پایان اظهار داشت: «در گذشته، نمونهای از میانجیگری مثبت میان کوردها و دولت ترکیه توسط سیاستمداران جنوب کوردستان وجود داشته است؛ بهطور مثال، مام جلال طالبانی فقید در این زمینه نقشآفرینی کرد. این سنت و عرف میتواند با در نظر گرفتن شرایط کنونی و نکاتی که در بالا به آنها اشاره شد، احیا شود.»
